Christen Forum Limburg

Prijs van het Religieuze en Spirituele Boek 2017

Prijs van het religieuze en spirituele boek 2017

Een vakjury heeft uit de selectie van boeken die door uitgevers werden ingezonden telkens drie boeken voorgedragen voor de Prijs van het Religieuze en Spirituele Boek.

De shortlist bevat boeken die heel lezenswaard zijn in de thema’s religie en spiritualiteit, aldus de jury, die lezers aanmoedigt om online mee te stemmen voor de publieksprijs in elke categorie.

De Prijs van het Spirituele Boek bekroont een boek, dat op een toegankelijke wijze bijdraagt in de zoektocht naar zin, bezinning en bezieling in de huidige samenleving.

Voorgedragen zijn:

  • Mazzel tov van Margot Vanderstraeten (Atlas Contact),
  • God en de kunst van het vissen van Marc-Alain Ouaknin (Uitgeverij Lannoo)
  • Mijn geloof als Bijbelwetenschapper? van Bťnťdicte Lemmelijn (Halewijn)

De Prijs voor het Religieuze Boek bekroont een boek waarin godsdienst centraal staat als zingever en spiritueel kader.

In deze categorie zijn kandidaat:

  • De vrolijke wijsheid van Alexander Roose (Polis),
  • Drie vormen van weten van Herman De Dijn (Polis) en
  • Het visioen aan de binnenbaai van Oek de Jong (Atlas Contact) U

U kunt meestemmen voor het spirituele en het religieuze boek.

Breng uw stem uit

De winnaars van zowel de beroeps- als de publieksjury worden op 13 oktober 2017 tijdens een plechtigheid in het Museum Dr. Guislain in Gent bekendgemaak

Conferenties 2017-2018

Bekijk het volledige aanbod

De betekenis van de 16e-eeuws reformatie

Dominee Steven Fuite
Voorziter Verenigde Protestantse Kerk van BelgiŽ

Maandag 23 oktber 2017 om 20.00 in Cultuurcentrum Hasselt (grote zaal)

In Tertio nr. 872 van 26 oktober 2016 verscheen een dossier Herdenkingsjaar Reformatie. In een van de artikelen beschrijft Gottlieb Blokland de geschiedenis van het protestantisme in BelgiŽ (naar zijn boek In Geloof Alleen). Daaruit dit uittreksel:

Om de voorgeschiedenis van de Reformatie te schetsen gaat de auteur verrassend ver terug. Hij begint zijn hoofdstuk over wat de hervorming motiveerde bij Bernardus van Clairvaux (1091-1153). Blokland beschouwt hem als een figuur wiens boodschap de kerkhervormers inspireerde. Het is voor hem duidelijk"dat de latere hervormers zich herkenden in Bernards verkondiging die het kruis van Christus opnieuw vooropstelde”. Naast Bernardus passeren ook Franciscus, William van Ockham, John Wycliffe en Johannes Hus de revue als inspiratoren voor de Reformatie. Bovendien schetst Blokland de politieke en kerkelijke achtergrond, tot en met de volksdevotie, de mystiek en het humanisme. Die mix van kritische figuren en historische ontwikkelingen vormen de achtergrond voor de augustijn Maarten Luther. Hij ervoer een verregaande discrepantie tussen zijn strikte leven als monnik en "het ontstellende verval waarin de kerkelijke hiŽrarchie zich bevond ".

Uiteindelijk was de actieve aflatenhandel de spreekwoordelijke druppel voor Luther, die in Wittenberg preekte en er biechtvader was. “Veel parochianen maakten zich van de noodzakelijke inkeer en bekering af met een beroep op de aangekochte aflaatbrief", schrijft Blokland. Daarop hangt hij 95 stellingen op aan de deur van de slotkerk. "Luthers bedoeling reikte aanvankelijk niet verder dan een einde te maken aan de verkoop van aflaten die niet alleen de arme mensen het geld uit de zakken klopte, maar die vooral ook in strijd was met de oorspronkelijke kerkelijke leer'.'

De Nederlanden

Het is het begin van een woelige periode. De Reformatie trekt al vrij snel over de Nederlanden. Na de val van Antwerpen (1585) zag het er benard uit voor de protestanten in de Zuidelijke Nederlanden. Sinds de val van Antwerpen bevindt het protestantisme zich altijd in een minderheidspositie in Vlaanderen. Ondanks de overheersing van het katholicisme was er in de feiten een relatieve tolerantie en konden de gemeenten zich, niet zelden met steun uit Zeeland, verder ontwikkelen.

Ongerustheid in BelgiŽ

Op een Frans intermezzo na - de Fransen hielden na de Franse Revolutie overigens alle kerken, ook de katholieke, in het oog - bleef de godsdienstvrijheid tot op vandaag bewaard. In het nieuwe koninkrijk BelgiŽ werd de vrijheid van eredienst zelfs ingeschreven in de grondwet. Toch waren de protestanten ongerust. Het duurt nog tot 1839 voordat de protestanten zich verenigen in de Bond van Protestants-Evangelische kerken van het koninkrijk BelgiŽ. "In de statuten werd bepaald dat hij zich baseerde op het geloof alleen in de Heilige Schriften", weet Blokland. "De aangesloten kerken dienden erkenning te genieten van de overheid en staatstraktementen te ontvangen. De leiding van de kerk werd in handen gelegd van een synode die jaarlijks zou vergaderen”.

Het protestantisme herleeft in BelgiŽ en kan zich vrijelijk ontwikkelen. Scholen worden opgericht en faculteiten over heel Europa hebben verhitte discussies over theologie. Ook in het sociale vraagstuk ligt een grote uitdaging. In de negentiende eeuw ontwikkelden zich verder een nieuw eschatologisch bewustzijn en een liberaal protestantisme.

Weg naar de oecumene

Na de Tweede Wereldoorlog zetten geleerden als Karl Barth (1886-1968) en - postuum - Dietrich Bonhoeffer (1906-1945) de theologie opnieuw op de kaart. Zij openen onder meer de weg naar de oecumene, die de verhoudingen met de katholieke kerk ingrijpend verandert: "De opening werd vanuit de protestantse kerken zeer positief onthaald en leidde tot veelvuldige 'oecumenische' contacten, al was men zich van de blijvende verschillen bewust.”

De oprichting van de Evangelische Theologische Faculteit, de Scholen met de Bijbel en de Federale Synode van Protestantse en Evangelische kerken tonen onder meer de richting die het protestantisme uitgaat: die van verdieping en betrokkenheid op de samenleving, vanuit de eigen identiteit. Het is die voortdurende zoektocht naar evenwicht die de geschiedenis van het protestantisme kenmerkt.

Meer over de eerste conferentie van dit werkjaar

Het klooster in je leven

Monastieke spiritualiteit als provocatie

Prof. Thomas Quartier
Benedictijn van Doetinchem

Maandag 27 november 2017

Thomas Quartier (į 1972) bleef de extreme maar onweerstaanbare roep van het klooster horen. In het magazine Lazarus (www.lazarus.nl) doet hij het hoe en waarom uit de doeken:

Kom eens in een kloosterhabijt naar huis. Dan zullen de meeste ouders zich ernstig zorgen gaan maken. Wat in de opvoeding is misgegaan? Het kloosterleven is tegenwoordig zo’n beetje het gekste wat je kunt doen, de meest extravagante keuze die je kunt maken.

Het is het extreme van deze levensvorm dat mij trekt – anders zou ik ook niet in een zwarte jurk kunnen rondlopen en me vrijwillig onderwerpen aan ‘strenge’ reglementen.

Wonen op plekken waar je eigenlijk niet thuis kunt zijn

In de derde eeuw was dit gevoel van monnik-punk trouwens helemaal niet zo gek. Toen ontstond de subculturele mode die een lange adem bleek te hebben: de woestijnmonniken. In Egypte hadden jongeren – mannelijk en vrouwelijk – hun buik vol van de maatschappelijke mainstream en de vervlakking van het leven. Ze trokken in duizendtallen de woestijn in. Waarom? Om daar te blijven. Punt. Ze zochten het grensgebied van het leven op, de plekken waar je eigenlijk niet thuis kunt zijn. Ze wilden de ballast, die de wezenlijke dingen van het leven vertroebelt, achter zich laten.

Deze oude wortels hebben mij altijd gefascineerd. Niet alleen ergens voor gaan, maar ook nog eens ieder denkbare grens overschrijden. Concreet betekende dat voor mij een rusteloos zoeken: ik voelde me in geen levensvorm ťcht thuis. Ik ben in een klein dorp opgegroeid. Ik deed mee aan dorpse gezelligheid, maar onttrok me er ook meteen weer aan. Een positie tussen wal en schip heeft z’n voordelen, maar volhouden kun je dat niet. Ook op de universiteit was ik vaak een ‘vreemdeling’: ik studeerde met veel ijver en mijn wetenschappelijk carriŤre diende zich bijna vanzelf aan. Maar ik wist dat ik naar een levensvorm zocht die dieper reikte dan dat. Ik verlangde naar een houvast die de ervaring van vreemdheid een plek kon geven. Als je voor de langere duur als vreemdeling wilt leven, heb je een kader nodig. Langzaam maar zeker merkte ik dat een klooster voor mij zo’n kader is.

De extreme vormen in het kloosterleven trokken mij

Als je in een klooster verblijft, sta je samen met de broeders of zusters in de nacht op om te gaan bidden. In mijn studententijd kwam ik dan pas terug van een feestje. Waarom trok dat mij? Omdat het te gek is. Tot de ochtenduren uitgaan is geen kunst. In het klooster ben ik het onverwachte gaan doen. Eerst jarenlang als gast, vandaag als monnik. Ik voelde in mijn leven altijd de behoefte om een revolutie mee te maken; er is geen subcultuur waar ik niet ingedoken ben. Maar voor de lange termijn klonk alleen de roep van het kloosterleven. Ik moest veertig worden om me in die woestijn van vroeg opstaan thuis te voelen.

Ben ik dan woestijnmonnik geworden? Dat voelt niet zo. Het klooster is helemaal niet zo’n woestijn. Maar de woestijn is ook een metafoor: het is er kaal, leeg, en zonder water een beangstigende plek om te verblijven. Het spirituele leven kan ook lijken te verzanden. Waar is God dan? Ik zie, voel en ervaar hem niet. Alles in je is dor en leeg. Je voelt de bekoring te vluchten in afleiding. Net als de woestijnmonniken, maar die bleven. Ze zagen hun eigen leegte en de leegte van God onder ogen. Tot de woestijn met zijn verzengende hitte al hun Godsbeelden aan gruzelementen had geslagen en er een oase in zicht kwam.

Het klooster als bewoonbaar gemaakt grensgebied

Zoeken naar God, dat vat het kloosterleven samen. Blijven zoeken, want wie God vindt komt bedrogen uit. Hij is in zekere zin de onvindbare. En ondanks dat blijf ik. Want het klooster is een bastion tegen de verburgerlijking. Hier geen mainstream en vervlakking. Op deze plek kan ik zonder afleiding ruimte geven aan dat verlangen God te zoeken, dat alle aardse beslommeringen en alle voorgegeven kaders te boven gaat.

Mijn moeder schrok zich wild

Soms vragen mijn studenten wat mijn moeder van mijn keuze vindt. Schrok ze ervan? Het antwoord is: ze schrok zich wild. Maar samen konden wij deze woestijn van mij bewoonbaar maken. Welnu, beste lezers: wat is in jullie een woestijn? En zijn er plekken die fungeren als klooster? Doe eens gek en denk er eens over na…

Lees het volledige artikel

Meer over de tweede conferentie van dit werkjaar

Uw financiŽle steun

Bij het begin van het nieuwe jaar doet Christen Forum, naar jaarlijkse gewoonte, een speciale oproep om een bijdrage te storten voor de werking van de vereniging

Christen Forum is een onafhankelijke v.z.w., en wij willen dat per se zo houden. Wij willen bovendien een heel open forum zijn. De toegang tot de conferenties is gratis, voor het tijdschrift is er geen abonnementskost.

Ter conferentie vragen wij de deelnemers een vrije bijdrage. Maar dat volstaat niet om alle kosten te dekken.

Er is ook wat structurele toelage, maar alleen met uw gulle aanvullende steun kunnen wij conferenties blijven organiseren. Sprekers zijn altijd heel verwonderd over de belangstelling die dit christelijk Forum kan opwekken. Wij willen er alles aan doen om ervoor te zorgen dat Christen Forum ook in de toekomst zijn rol kan spelen.

In het verleden heeft Christen Forum altijd milde steun ontvangen van zijn sympathisanten om dat te kunnen blijven doen. Ook nu rekenen wij weer op u!

Uw bijdrage kunt u storten op de rekening van Christen Forum:

IBAN BE93 4537 1257 9167 (453-7125791-67)
BIC KREDBEBB
van Christen Forum vzw,
Pietelbeekstraat 165
3500 Hasselt

Met vermelding: Steun 2017

Stort een bijdrage!
Doe het meteen.
Wij danken u.

Naar boven

Abonnement op het tijdschrift

Het tijdschrift is gratis en wordt verstuurd naar iedereen die daarom verzoekt. Nieuwe belangstellenden in uw omgeving kunnen zich aanmelden ter gelegenheid van een van de volgende conferenties, of zij kunnen een verzoek om opgenomen te worden in het adressenbestand sturen naar het secretariaat van Christen Forum (p.a. Rudi Draye, Pietelbeekstraat 165, 3500 Hasselt. E-mail tijdschrift@cflimburg.be).`

Help ons postzegels besparen

De kosten voor het verzenden van het tijdschrift vormen een belangrijke post op ons budget.

Wij proberen daarom zoveel mogelijk mensen via elektronische weg te bereiken. Bij het verschijnen van een nieuw nummer wordt u dan via mail verwittigd. Het volledige tijdschrift vindt u daarna op onze website. U kunt het daar ook downloaden en bewaren of afdrukken.

Als u het tijdschrift alleen per e-mail wil ontvangen, en niet (meer) per post, dan kunt u dat melden op de website, of u kunt een mailtje sturen naar tijdschrift@cflimburg.be

GeÔnformeerd worden via e-mail

Stuurgroep

Zuster Simone Broeckx, Andrť Daemen, Fillips Defoort, priester Marc Desmet s.j., Lieve De Valck, Rudi Draye (secretaris & webmaster), Jos Geebelen, Ilse Gorissen, Michel Kempeners (voorzitter), Francis Loyens, Raf Nouwkens, Lieve Pollet, priester Etienne Quintiens (ondervoorzitter), Annemie Roppe (penningmeester), Katrien Ruytjens, Hubert Schepers, Martijn Steegen, Carl Spaas, Mieke Vandepitte.

Naar boven